NL 30€  Be 40 €
 



 

LET OP
Overtuig Je of alles goed is.... Bij twijfel niet kopen... Maak duidelijke afspraken over leveringen... gezondheid ..en staat van het gekochte item....
Let extra op als er vooruit betalingen moeten worden gedaan voor verzending van een item....voorkom ongewenste verrassingen...
Ga item halen of onder rembours....

 

 

Na kaarten.

Het is zondagavond 29 augustus 2021 de dag na dat Lorris en Chimay werd gevlogen. Omdat het de hele dag mottig regende ben ik de deur niet uit geweest. Veel sport op TV gezien en nu heb ik mijn laptop open geklapt en ben aan het snuffelen tussen de vele uitslagen op de site van duivenmarktplaats. Als ik tussendoor aan de vluchten van gisteren denk dan is er bij mij weinig reden om optimist te zijn. Integendeel zelfs. En waarom? Toen ik voor ’n halfuurtje terug mijn duiven ging voeren toonde het interieur op mijn jonge hok een troosteloze aanblik. De 12 jonge duiven op de schapjes keken me met opgestoken veren onbegrijpend aan. Ze zaten er bij als voddebalen en met een versufte blik op oneindig. Ook waren vier schapjes leeg. En een daarvan was het plaatsje van mijn ‘kleine donkere’ waar ik me iets van had voorgesteld. Het wordt een goede jaarling dacht ik steeds als ik hem in mijn handen had. Temeer omdat zijn vader de kweekdoffer was die al meerdere goede duiven bij mij had gegeven. Zelfs kampioensduiven en eerste prijswinnaars. En zo zou ik nog wel even kunnen door gaan. Het heeft weinig zin. Het had eigenlijk allemaal niet gehoeven. Ik had mijn duiven thuis moeten houden omdat ze flink aan het ‘kalen’ waren. En zeker voor enkel jonge doffers past het om met een beschuldigende vinger naar me zelf te wijzen dan naar de vlucht waar ze aan ze deelnamen. Hoewel mijn 13 jonge duiven, 9 naar Lorris en 4 naar Chimay, goed gezond waren maar wel in een slecht verenkleed zaten, was hun vorm ver te zoeken. Natuurlijk toch! Ik heb echter getwijfeld om ze te zetten maar gezien ik het principe hanteer dat mijn vroege jonge duiven zeker tot Orleans mee moeten om de nodige ervaring op te doen. De vooruitzichten van het weer had voor mij een teken aan de wand moeten zijn. Twijfelen aan de conditie van de jonge duiven is al genoeg om ze te laten deelnemen. Half kale duiven die hebben al moeite om van een leervluchtje van 50 kilometer thuis te komen om maar te zwijgen over een vlucht van 420 kilometer. Bij mooi weer en met een flinke wind van achteren zou dat nog kunnen lukken maar dan heb je het ook gehad. De vluchten dat we dit seizoen goed duivenweer hebben gehad zijn op één hand te tellen. Overigens valt er over afgelopen zondag toch iets positiefs te melden. Ofschoon we allemaal in het zelfde schuitje zaten hebben we geen enkel verwijt gehoord aan het adres van het bestuur. Natuurlijk komt dit mede omdat overal de duiven werden gelost. Dat regenbuien ons weer verrast hebben dat lijkt wel zeker. Na de vlucht (en) toen de modules in het clublokaal werden uitgelezen hoorde ik geen enkele wanklank en vandaag aan de telefoon alleen maar bezorgdheid over de achterblijvers maar geen kritiek. Een liefhebber die nog 10 duiven achter had, waaronder enige beloftevolle doffers, die zei: “Ik kan wel janken, maar ik maak niemand verwijten “. Toen ik hoorde dat de duiven los waren, slaakte ik een zucht van verlichting. Onder een heldere hemel vertrokken op de losplaats te Lorris de duiven supersnel en daarom dacht ik, en iedereen wellicht, dat we een fijne vlucht zouden krijgen. We waren blij dat ze los waren maar velen zitten nu met de gebakken peren. Het heeft ons weer getoond wat een ondankbare taak het is om in deze de eindverantwoording te nemen.
Pie